در همین راستا، زمینی به وسعت حدود ده هزار جریب در منطقه اصفهانک (کبوترآباد) از اداره جنگلبانی به صورت اجاره بلندمدت تأمین شد و مقدمات احداث یکی از نخستین دامداری‌های مدرن کشور فراهم گردید. طراحی مجموعه نیز با بهره‌گیری از الگوهای علمی روز و نمونه‌ای که از دامداری‌های مدرن ایالت آریزونای آمریکا الهام گرفته شده بود، انجام گرفت و به تدریج ساخت و توسعه آن آغاز شد. در ادامه مسیر توسعه، با حمایت‌های دولتی آن دوره و نگاه علمی به اصلاح نژاد دام، دام‌های اصلاح‌شده از کشور کانادا انتخاب و طی چند مرحله به ایران منتقل شدند. این اقدام، نقطه عطفی در ارتقای کیفیت گله و افزایش بهره‌وری تولید شیر در مجموعه به شمار می‌رود. در نتیجه این روند، گله‌ای بزرگ و ارزشمند شکل گرفت که در مقطعی به حدود چهار هزار رأس دام رسید و بخش قابل توجهی از شیر مصرفی استان اصفهان را تأمین می‌کرد. در کنار توسعه تولید، بنیان‌گذار مجموعه نگاه ویژه‌ای به زنجیره ارزش صنعت لبنیات داشت و بر ضرورت هم‌زمانی توسعه دامداری و صنایع لبنی تأکید می‌کرد. در همین چارچوب، نقش مؤثری در حمایت از ایجاد و تقویت صنایع فرآوری شیر در استان اصفهان ایفا شد. این مجموعه همچنین با ورود دانش نوین اصلاح نژاد و بهره‌گیری از فناوری‌های آن زمان، از جمله انتقال ژنتیک برتر دام از آمریکا و کانادا، توانست جایگاه خود را به عنوان یکی از دامداری‌های پیشرو کشور تثبیت کند. علاوه بر تولید، این مجموعه با تشویق و حمایت از دامداران دیگر، نقش مهمی در گسترش دامپروری صنعتی در استان اصفهان داشت. پس از مرحوم محمدعلی کازرونی، دکتر احمدعلی کازرونی برای چند سال مسئولیت مدیریت مجموعه را بر عهده داشت. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مدیریت شرکت دستخوش تغییر شد، اما فعالیت مجموعه با وجود تحولات، با تلاش مدیران و کارکنان ادامه یافت و مسیر توسعه آن متوقف نشد.